Παρασκευή, 31 Ιουλίου 2015

"μ'εξαπάτησε ένα όνειρο" , γράφει ο Τάσος Ορφανίδης


Φωτογραφία Χριστίνα Σαραφιανού

"Το φεγγάρι σήμερα είναι γιομάτο και ο ουρανός πλημμύρισε  μ’ αστέρια, το χαμόγελο θα  λείπει "

Ξεχαστήκαμε στα όνειρα, αφεθήκαμε στις εξελίξεις, η πορεία της ζωής μας διέψευσε κι εμείς επιμένουμε να είμαστε αθεράπευτα ρομαντικοί. ΟΙ κουβέντες στον καφενέ , περιφέρονται γύρω απ’ αυτό το συναίσθημα, ο καθένας με τον δικό του τρόπο με την δική του έννοια.

Τα βήματα γίνανε πάλι κουρασμένα να σέρνονται στο καλντερίμι, συνήθως να σκοντάφτουν ενώ  αφήνεται ένας βαθύς αναστεναγμός. Ένα χέρι σαν απλώθηκε να βοηθήσει, φάνηκε πως το ίδιο κουράστηκε απ’ τις ανατροπές.Του ‘φυγε η δύναμη, έχασε την στιβαρότητα του, χρειάζεται να γονατίσει για να προσφέρει βοήθεια.

Το τσουκάλι στην φωτιά έχει κάμει την δουλειά του, γύρω απ’ το τραπέζι μαζεύτηκε η οικογένεια. Το καρβέλι το ψωμί θα μοιράσει ο πατέρας, κόβοντας το με το χέρι σε ίσα κομμάτια, το κρεμμύδι και η ελιά απαραίτητα συνωδά  κι ας είναι λειψό το γεύμα.

Οι γέροντες αρκούνται στα λίγα, τα παιδιά χρειάζονται πολλά ,ενώ  εμείς έχουμε συμφιλιωθεί με την μιζέρια. Ακόμη δεν την γνωρίσαμε καλά οι περισσότεροι, μόνο όσοι την εισπράξανε, αλλά αργά η γρήγορα  θα φθάσει και στο κονάκι μας.  

Το όνειρο διάλεξε άλλον αποδέκτη, κουράστηκε κι αυτό στην προσμονή. Πως γίναμε οι νιοι γέροντες, πως βάραιναν οι ώμοι, η πλάτη κύρτωσε και το δάκρυ δεν λέει να στεγνώσει.Το βλέμμα της μάνας  δεν έχει άλλο να ονειρευτεί κι ο λόγος του πατέρα δεν έχει άλλα για να πει.

"Μου είναι δύσκολο να θωρακίσω τον έρωτα για τον τόπο μου, αγκαλιάζει λίμνες, βουνά, θάλασσες, χρώμα,φως, έναστρο ουρανό "  




κατάλαβες???, Ευτυχία Βιγκοπούλου

Όταν κάθεσαι με ένα ωραίο κορίτσι για δυο ώρες, σου φαίνεται σαν δυο λεπτά. Αν καθίσεις σε μια αναμμένη σόμπα για δυο λεπτά, σου φαίνεται σαν δυο ώρες. Αυτό είναι η σχετικότητα.[Αϊνστάιν]
Μετάφραση
η βαρύτητα ...στο παιχνίδι...

και η ελεύθερη πτώση στη συνέχεια.[Έφη]

κατάλαβες???
πάγωσε το κορμί απ το νερό...
πάγωσε η ψυχή απ τα χρόνια...
έρχεται η ώρα...
που και καρφιά να σου περάσουνε στο σώμα...
δεν τα καταλαβαίνεις...
έτσι απόμεινε στέρφα η ψυχή...
αδύναμη να φιλέψει ένα παιδί αγάπη...
κατάλαβες???
κατάλαβα...
σαν το σίδερο όταν βγαίνει απ τη φωτιά...

οι άνθρωποι που πονούν σκληραίνουν. [εφη]

Υ.Γ η ανάρτηση συνδέει τα δαιμονικά φαινόμενα της πανσέληνου,το σύμπαν συνωμοτεί !! (για την έφη και την πελαγία)



Κυριακή, 26 Ιουλίου 2015

«Χαμόγελα κερασμένα», Τάσος Ορφανίδης




«Χαμόγελα κερασμένα»
  
Μου αρέσει εδώ, 
ας πιάσουμε αυτό το τραπέζι στην γωνία.
Είναι καλύτερα μου φαίνεται να βλέπω προς το μπαρ,
έχω την δική μου γνωριμία.

Το μαγαζί είναι φιλικό, χάνομαι στην μουσική του
όταν μπερδεύω τα ποτά  ψάχνω την ψυχή μου.

Μου αρέσει όμως, 
που το χαμόγελο χαρίζει άλλη μια μάχη
το μπαράκι αυτό δεν είναι ότι λάχει.

Βαγγέλη πιάσε ένα ποτό, από εκείνο το δικό μου,
τ' άφησα κάβα για τα επόμενα.

Σε χαμηλό ποτήρι όπως πάντα, με πάγο.

Κέρασε και τους φίλους στο μπαρ 
από ένα  σφηνάκι για τα δρώμενα. 

Η νύχτα το 'χε  σήμερα, 
έσβησε σε χαμόγελα κερασμένα.
Φωτίστηκαν στο φως του φεγγαριού,
να υποδεχτούν την φίλια μέρα.
  
Κοίτα φίλε, το Γεντί Κουλέ ήταν μοιραίο
αλλά το μπαράκι «αίθριο» είναι πάντοτε νοσταλγικά ωραίο. 




<αφιερωμένο στην πολύ καλή φίλη Δήμητρα.>




Πέμπτη, 23 Ιουλίου 2015

το καφέ "αίθριο" στο Γεντί Κουλέ, μια ιστορία


Στην γειτονιά μου στο Γεντί κουλέ , ξεχωρίζουν πολλά που θα τραβήξουν την προσοχή του επισκέπτη . 

Τα κάστρα της περιοχής με την ξεχωριστή ιστορία τους. Οι πρώην φυλακές της ντροπής, που γίνανε σήμερα μουσείο.Το γραφικό του πάρκο με ακόμη πιο γραφικούς τους ιδιοκτήτες των σκύλων, ανάμεσα τους  κι εγώ. Οι ίδιοι οι κάτοικοι να μπερδεύονται με τους τουρίστες, σε μια εικόνα ιδιαίτερα νοσταλγική. Η ησυχία στα σοκάκια με τις μονοκατοικίες Μακεδονίτικης αρχιτεκτονικής, μια νότα ευχάριστη . Ο θόρυβος των κεντρικών δρόμων με τις πολυόροφες οικοδομές, να αλλοτριώνουν το τοπίο. Οι πολλές ταβέρνες, οι περισσότερες με την δική τους ιστορία, τα ξεχωριστά καφέ & μπαράκια.

Όλα αυτά έρχονται να τα συμπληρώσουν οι εθελοντικές δράσεις της παρέας του Επταπυργίου, που δραστηριοποιείται στην προστασία των οικόσιτων& αδέσποτων ζώων και σε προσπάθειες  ανάδειξης-επίλυσης  των προβλημάτων  της περιοχής.

Οι μαζώξεις μας στο πάρκο με αφορμή την βόλτα των σκύλων μας, έχει απροσδόκητες και ευχάριστες συναντήσεις αλλά και νέες γνωριμίες.Το καθημερινό παιχνίδι των σκύλων μας , οι ατέρμονες συζητήσεις μεταξύ μας για τα κοινά, έχουν βοηθήσει να πλησιάσουμε περισσότερο μεταξύ μας.
  

Ανάμεσα μας, στην παρέα είναι η Δήμητρα,  εκπαιδευτικός, κομμάτι της δράσης, ψυχή της ομάδας. Κάθε φορά θα έρθει με μια πρόταση, κάθε φορά θα πρωτοστατήσει και θα παρασύρει τους υπόλοιπους της παρέας.Κυκλοφορεί με τα τρία σκυλάκια της, ενώ αρκετές φορές ήταν που μας φιλοξένησε στο καφέ «αίθριο»  στην πλατεία του Γεντί κουλέ. Μια μικρή όαση στην μεγάλη γειτονιά μας. Από τις 6 το απόγευμα μέχρι αργά το βράδυ, με ωραίες μουσικές επιλογές και καθημερινούς συχνούς θαμώνες που αρέσκονται στο περιβάλλον του καφέ.Οι περισσότεροι γνωρίζονται με τα μικρά τους ονόματα, τι ποτό πίνουν, θα κεράσουν και θα κεραστούν. Καμιά φορά θα μπούνε σε συζητήσεις σε πιο προσωπικά θέματα, γίνονται οικείοι. Η Δήμητρα δίνει το παρόν της, τα σκυλιά της το καθένα στη θέση του. Μη διστάσετε να το επισκεφθείτε με τα ζωάκια σας, έχει κοινωνικό πρόσωπο το μαγαζί, ανοιχτό και στα αγαπημένα οικόσιτα των φίλων. 

Η Δήμητρα επί τω έργω
Πολλές φορές αναρωτήθηκα πως καταφέρνει να συνδυάζει τις ακαδημαϊκές της υποχρεώσεις, με τα ποικίλα ενδιαφέροντα της. Κι όμως τα καταφέρνει .Πρώτη σε ιδέες ,πρώτη στις εθελοντικές πρωτοβουλίες, τελευταία θα φύγει.


Πρόσφατα διάβασα ότι ετοιμάζει μια θεατρική παράσταση, με θέμα της την ιστορία του καφέ «αίθριο». Καθημερινές πρόβες, καλές προσδοκίες , εξαιρετική διάθεση. Οι φίλοι της συμπράττουν και το αποτέλεσμα θα είναι συγκινητικό. Όλοι εμείς που γνωρίζουμε την Δήμητρα,  είμαστε βέβαιοι ότι δεν θα πέσει βελόνα κάτω, στο τέλος του Αυγούστου που θ'ανέβει η παράσταση στην αυλή του καφέ. Δεν θα ‘βαζα στοίχημα για το πόσοι είμαστε,οι φίλοι του 'αίθριο'.


Η Δήμητρα,είμαι βέβαιος ότι ήδη σκέφτεται την επόμενη έκπληξη που μας επιφυλάσσει.


Καλή επιτυχία  Δήμητρα. 

Τάσος Ορφανίδης





Από τις πρόβες  η θεατρική ομάδα
(οι φωτογραφίες, από το προφίλ της Δήμητρας στο f/b)

Τρίτη, 21 Ιουλίου 2015

Στο χωριό Βράσταμα της ορεινής Χαλκιδικής, ανθεί ένας παραδοσιακός ξενώνας με το όνομα "Βίραγγας"




Όταν ήρθα στο χωριό Βράσταμα με τον φίλο μου Γιάννη σε αναζήτηση πετρόκτιστου,  γνώρισα το παλαιότερο χωριό της Χαλκιδικής. Πριν από 20 χρόνια δεν υπήρχε άσφαλτος και η μετακίνηση των κατοίκων γινότανε με τα ζώα τους μέσα από το δάσος η με το λεωφορείο του κτελ σε σπάνια δρομολόγια. Κάποτε όταν ρώτησα έναν φίλο μου που είχε τόπο καταγωγής του το χωριό, γιατί έφυγε σε άλλα μέρη, μου απάντησε ότι χάλασε δύο αυτοκίνητα για να μπορεί να έρχεται.

χωριό Βράσταμα Χαλκιδικής

Σήμερα το χωριό είναι πλούσιο χάριν της ελιάς, τα στρέμματα των περισσοτέρων κατοίκων πολλαπλασιάστηκαν. Οι οικογένειες είχαν πρώτο τους μέλημα, να κρατήσουν με κάθε τρόπο τα παιδιά τους στον τόπο που γεννήθηκαν. Γι' αυτό προσπάθησαν να βελτιώσουν και να βελτιωθούν, οργανώνοντας καλύτερα την αγροτική καλλιέργεια της ελιάς.  

Απέκτησαν γεωργικά μηχανήματα,αυτοκίνητα αγροτικά 4χ4, βελτίωσαν τις κατοικίες τους αύξησαν τις περιουσίες τους.Παρ' όλα αυτά τα νέα στοιχεία που άλλαξαν τον τρόπο ζωής τους, δεν στάθηκαν ικανά να επηρεάσουν  τα ήθη και τα έθιμα τους.Έχουν 13 πανηγύρια τα οποία υποστηρίζουν σθεναρά. Τα παιδιά τους κατάφεραν να τα κρατήσουν στον τόπο τους ,οι γάμοι μεταξύ τους είναι χαρακτηριστικό παράδειγμα. Τους αναγνωρίζω την πολλή δουλειά και την διάθεση ν'αποτινάξουν την φτώχεια από πάνω τους.

ο Βασίλης Χαιριστανίδης 
Σε αυτό το χρονικό διάστημα έκανε την εμφάνιση του ο αρχιτέκτονας Βασίλης Χαιριστανίδης από την Θεσσαλονίκη, που κάποτε έκανε το μεταπτυχιακό του στην περιοχή για τα παραδοσιακά και διατηρητέα κτίσματα . Η αγάπη του για το αντικείμενο και η ομορφιά του χωριού με τα αρκετά ακόμη διατηρητέα κτίρια προσέλκυσαν το ενδιαφέρον του. Εγκαταστάθηκε στο χωριό  κι έκτισε ένα παραδοσιακό ξενώνα με το όνομα "Βίραγγας". 
Προκλητική ευκαιρία για τον ίδιο, ξεχωριστή τιμή για το χωριό. Βέβαια δεν απέφυγε τις δυσκολίες και το αποτέλεσμα προέκυψε κάτω από  αντίξοες συνθήκες. 
Ξενώνας Βίραγγας

Το χωριό έγινε γνωστό στο εξωτερικό, χάριν του Βασίλη και την επιθυμία του να προχωρήσει την προσπάθεια του . Χωρίς να κάνει χρήση κονδυλίων επιδότησης που προβλεπόταν για ανάλογες επενδύσεις,έκανε το όνειρο του  πραγματικότητα 
με ίδια κεφάλαια. Σήμερα με ιδιαίτερη ευχαρίστηση χαίρομαι να διαπιστώνω την επσκεψημότητα από όλο τον κόσμο και την άριστη βαθμολογία που συγκεντρώνει κάθε φορά για την ποιότητα φιλοξενίας.

Ξενώνας Βίραγγας

Πόσο ανεκτίμητη ήταν και είναι η επιλογή του  Η κλειστή κοινωνία των κατοίκων  δεν του στάθηκε εμπόδιο .Χωρίς να γίνεται το χωριό τουριστικό, διατηρεί μέχρι σήμερα  την φυσιογνωμία του  ενώ απέκτησε εικόνα φιλόξενου τόπου, μέσω του "Βίραγγα". Είναι πολλές οι φορές που οι επισκέπτες περιφερόμενοι στο χωριό περνούν από το σπίτι μου, ενώ αρκετοί από αυτούς θέλησαν να το φωτογραφήσουν η να το επισκεφθούν εσωτερικά . Όταν εγώ καμαρώνω για το δικό μου πέτρινο, τι θα έλεγε ο Βασίλης για τον δικό του ξενώνα που βρίσκει καθημερινή αναγνώριση από κάθε ξένο επισκέπτη, από κάθε άκρη της γης.

ο Βασίλης σεφ
Ο Βασίλης είναι στην υποδοχή, αυτός θα μαγειρέψει η ακόμη και θα σερβίρει το φαγητό η το ποτό. Η προσωπική του επαφή με τους πελάτες, καθώς χειρίζεται την Αγγλική γλώσσα άριστα, είναι μεγάλο πλεονέκτημα. Ενισχύει την επικοινωνία και αντιλαμβάνεται άμεσα τις ανάγκες τους, για να τις καλύψει στο λεπτό αλλά να ικανοποιήσει και τις επιθυμίες τους. 

Το χωριό προσφέρεται για πεζοπορίες στον Χολομόντα με οδηγό τον ίδιο τον Βασίλη, απέχει από την πλησιέστερη θάλασσα της Χαλκιδικής 15' με το αυτοκίνητο, ενώ η μικρή πισίνα του ξενώνα προσφέρει δροσιά και απόλαυση. Ο μικρός του μπαξές είναι αρκετός για να καλύπτει τα απαραίτητα στην διατροφή, από τους καρπούς των δένδρων του φτιάχνει μαρμελάδες και γλυκά, ενώ το κούμαρο η το τσίπουρο είναι δικής του παραγωγής. Φροντίζει να ενημερώνεται για κάθε τι, ενώ ο ίδιος είναι κινητή βιβλιοθήκη. Μη θεωρήσετε υπερβολή αν θα τον δείτε την ίδια μέρα να κατασκευάζει  η να επισκευάζει κάτι,  αργότερα να μαγειρεύει και  να σερβίρει. 
ο Βασίλης επί των έργω 

Ο ξενώνας είναι πέτρινος,δημιούργημα του, έχει διατηρήσει την Μακεδονική αρχιτεκτονική με τα χαρακτηριστικά  σαχνισί ,εσωτερικά έχει διακοσμηθεί με προσωπικό γούστο εξοπλισμένο  με ακριβά έπιπλα, φροντισμένο ιδιαίτερα. Η προσωπική εργασία και επίβλεψη του Βασίλη έχει αφήσει την σφραγίδα του στο αποτέλεσμα κι εμείς οι φίλοι του αλλά κυρίως οι επισκέπτες του απολαμβάνουν την ξεχωριστή του φιλοξενία. Την περίοδο της κρίσης και του capital control οι πελάτες του συνεχίζουν να κάνουν κρατήσεις και να τιμούν με την παρουσία τους, ένα 
απομονωμένο από τον τουρισμό χωριό της ορεινής Χαλκιδικής.

Τάσος Ορφανίδης


Αρχοντικό Βίραγγας
<http://viraggas.gr/el/>                         Γευστικές δημιουργίες του Βασίλη
















έτοιμο για σερβίρισμα
  
Andy Kennedy(Irvine)is a very good musician but most of all, a very sweet and kind person




ο Αντώνης Κωνσταντινίδης με την Μαρία Χαριστού παραβρέθηκαν και έπαιξαν προς τιμήν του Andy Kennedy(Irvine)




οι φωτογραφίες είναι από το προφίλ του Βασίλη στο f/b



Δευτέρα, 20 Ιουλίου 2015

"Μια απροσδόκητη βραδιά" ,γράφει ο Τάσος Ορφανίδης



Φωτογραφία Μαριάννα Τσίρτου


Φωτογραφία Τάσος Ορφανιδης

Η βραδιά σήμερα είναι γλυκιά, η διάθεση ανάλογη, αφορμή χρειάζεται. Το μισοφέγγαρο δεν ήταν αρκετό για να πλανέψει τα όνειρα.Η γνώριμη 
μελωδική φωνή όμως  της Μαρίας,  ήταν αρκετή για το κάλεσμα στην πλατεία του χωριού Βράσταμα στην ορεινή Χαλκιδική

Χωρίς δεύτερη σκέψη κατεβήκαμε για μια μπύρα στην ταβέρνα του Ηρακλή & της Άννας .Βρεθήκαμε σε μια μεγάλη παρέα να πιάνει κατά μήκος την μικρή πλατεία. Ο καθένας τους με ένα διαφορετικό  όργανο , μπουζούκι κιθάρα, μπαγλαμαδάκι, τζουράς, βιολί, τουμπερλέκι και ότι άλλο μου ξεφεύγει. 

Νέοι άνθρωποι γεμάτοι ζωντάνια, με τα παιδιά τους να τρέχουν πέρα δώθε , άλλα να κοιμούνται στις αγκαλιές κι άλλα στο πρόχειρο στρώμα από το μπουφάν των γονιών τους. Tο τραγούδι και η μουσική βγήκαν σεργιάνι να ξυπνήσουν το χωριό,για  να απολαύσουν τις ωραίες μουσικές .Ρεμπέτικα, σμυρναίικα, λαϊκά, οι μουσικοί συγχρονισμένοι μεταξύ τους , μια παρέα όλοι σ’ ένα τραπέζι με ωραία διάθεση και πλούσιο ρεπερτόριο. Εμείς οι απρόσκλητοι απολαμβάναμε το απροσδόκητο και σιγοτραγουδούσαμε παρέα με το ποτό και τις υπέροχες μουσικές. Ο Ηρακλής με την Άννα οικοδεσπότες ιδανικοί, να ζητάς μπύρα και να σου λένε με την κούραση χαραγμένη στα πρόσωπα τους " πάρε μια από το ψυγείο τι το σκέφτεσαι".

Όταν βλέπει κάποιος αυτή την εικόνα , έχει ξεχάσει τα μνημόνια, τις ανατροπές , ζει το παρόν, φοβάται να σκεφθεί το μέλλον ,γνωρίζει την Eλλάδα του κάποτε, να ζει το σήμερα προκαλώντας το αύριο. 

Aυτοί οι νέοι με τις οικογένειες τους και το κέφι τους, την θέληση τους για ζωή , κλέβουν στιγμές για να τις χαρίσουν απλόχερα για μια ελπίδα. Καλοδεχούμενοι  με τις μουσικές τους, να κρατούν τα βλέφαρα ανοιχτά και  τα μυστικά να δένουν με το παλιό κρασί .

Τάσος Ορφανίδης

Φωτογραφία Τάσος Ορφανιδης

Φωτογραφία Τάσος Ορφανιδης


Σάββατο, 18 Ιουλίου 2015

"Λεύτερη",Παρασκευή Κηπουρίδου

"Λεύτερη"

Άνοιξη, πανέμορφη,
κόρη γλυκιά,
με άνθη μυρωμένη,
χιλιοτραγουδισμένη,
από ήπειρο σε ήπειρο,
γλυκοταξιδεμένη.
Την λευτεριά σου
την απέραντη ζηλεύω,
και τ’άνθη που θροίζουν
στην ποδιά σου.
Περιορισμοί και σύνορα
για σένα δεν υπάρχουν ,
ούτε και νόμοι ρυθμιστές,
πού θ’ απλωθεί η ευωδιά σου.
Ζουμπούλια και γαρύφαλλα,
γεράνια, μαργαρίτες,ρόδα
και μύρια άλλα λούλουδα,
στο διάβα σου σκορπάς
αδέσμευτη, ελεύθερη,
ίδια πνοή ανέμου,
πνοή που λεύτερα φυσά,
μαγεύοντας την πλάση.
Μα εγώ στο αγκίστρι
της ζωής πιασμένη,
σε βλέπω λεύτερη
να έρχεσαι να φεύγεις,
και δεν το κρύβω
παθολογικά ζηλεύω.
Της ρουτίνας, του αγώνα
και της εξουσίας δεσμώτης,
η ζωή μου ανελεύθερα κυλά,
σε ρούγες που δεν θέλω ταξιδεύει,
και ήδη ήρθαν χιόνια στα μαλλιά.
Όμως κάποιες στιγμές,
στιγμές ασφυκτικές
που λευτεριά γυρεύω,
ένα σύννεφο αγκαλιάζω,
στα ουράνια ταξιδεύω.
Άνοιξη τότε σου μοιάζω,
γιατί λεύτερα ανασαίνω,
τ’ αγέρι ρούχο μου φορώ
το σκοπό του ψιθυρίζω,
σε μικρούς κόκκους σπάω
σε κάθε Ήπειρο σκορπώ.

ΠΚ


Παρασκευή, 17 Ιουλίου 2015

"στην πλατεία Αριστοτέλους" ,Τάσος Ορφανίδης


 "στην πλατεία Αριστοτέλους"

Αριστοτέλους, αχαρτογράφητη ,μόνη,
ν’αφουγκράζεται αιώνες που αφήσαν την σκόνη τους,
να κλέβει το πάτημα του επισκέπτη,
να ζητά τη ζωή στο σήμερα,
που χάνονται όλα,
νεκροί παντού.
αλλά στέκουν εκεί παραπέρα ακόμη οι ζωντανοί,
με λάβαρα ξεσκισμένα στα χέρια,
να σηκώσουν την λαβωμένη περηφάνια,
που σέρνεται να φθάσει στα νερά του Θερμαϊκού,
ν’ αναστηθεί.
Φωνές ακούγονται,
βοή να ξεσηκώνει την γη συν θέμελα,
κραυγές που αντάμωσαν και γίνανε ένα,
εκεί στην πλατεία Αριστοτέλους μια κουκίδα στον χάρτη της Σαλονίκης.

φωτογραφία Τάνια Σαραφιανού

Τετάρτη, 15 Ιουλίου 2015

"Μεράκι , θέλει την αφορμή του", Τάσος Ορφανίδης



Μεράκι , θέλει την αφορμή του"

Μια στάλα από το είναι,
το δάκρυ που άγγιξε το μάγουλο, 
το χαμόγελο της καρδιάς που φαίνεται στα μάτια ,
το φευγαλέο βλέμμα όταν σκάλωσε κάπου ,
η ανάσα από τις μακρόσυρτες κραυγές,
η φωνή που γίνεται κάλεσμα ,
το απρόσμενο που γίνεται πρόκληση,
η ανάγκη που χρειάζεται κάπου ν’ακουμπήσει,
το μεράκι όλα αυτά .


Γιατί ο άνθρωπος ψάχνει την αφορμή του, αυτό το ερέθισμα που θέλει για να πάρει μπρός. 




Τίποτε δεν έχει μεγαλύτερη αξία από την θέληση για να γίνει το μεράκι κάτι, να γεμίσει με οξυγόνο τις βαθιές αναπνοές.



 όταν έχει να πιαστεί από κάπου γίνεται ανάγκη και το αποτέλεσμα πάντα εκπλήσσει!

Παρασκευή, 10 Ιουλίου 2015

"θερινό σινεμά, ένας όμορφος κήπος με αστέρια" γράφει ο Τάσος Ορφανίδης

Φωτ. Δ. Τσεβάς - Σινέ Σπόρτιγκ, Δημοτικός κινηματογράφος, Νέα Σμύρνη, Αθήνα, 2007.

Μέσα στην καθημερινότητα μας, ανάμεσα σε τηλεοπτικές και ιντερνετικές πληροφορίες και στην αβεβαιότητα που έχει εισχωρήσει στην ζωή μας, υπάρχει πάντα μια όαση . Δεν χρειάζεται να ψάξουμε ιδιαίτερα,το θερινό σινεμά  βρίσκεται στα στενά της πόλης μας, στην γειτονιά μας ,στα πάρκα. Γινόμαστε παρατηρητές να ξεφυτρώνουν αίθουσες, με πρωτοβουλίες δήμων  η κοινωνικών ομάδων. 

Τα θερινά σινεμά έχουν μια διαφορετική αίγλη, ίσως να μη προβάλλονται ταινίες πρώτης κυκλοφορίας, αλλά η επιλογή τους συνήθως ταιριάζει με ότι έχουμε συνηθίσει τόσα χρόνια..Αν καταφέρουμε να ξεσηκωθούμε από τον καναπέ και αφήσουμε την τηλεόραση, να κάνουμε την βόλτα μας, θα συναντηθούμε με γνωστά η άγνωστα πρόσωπα, θα σχολιάσουμε την επικαιρότητα,θα βρούμε εισιτήριο των 5 ευρό ακόμη και δωρεάν, για να απολαύσουμε κάποια αγαπημένη ταινία.

Διαλέξτε τον πιο όμορφο κήπο, το καλύτερο κρασί, ενδιαφέροντες τύπους για παρέα στο θερινό σινεμά της γειτονιάς σας και την ταινία επιλογής σας.  Αν δεν το κάνετε θα μείνετε αραγμένοι αιώνια στους καναπέδες σας, ενώ κερδίσατε την μόνιμη μοναξιά.

Ξεκουνηθείτε , αποδράστε από το τέλμα και βρείτε να κάνετε κάτι ρομαντικό με μια ταινία επιλογής σας, με θέα τον ουρανό της πόλης σας. Το μυστικό είναι να ντυθείτε απλά φορώντας ότι πιο ελαφρύ και απολαύστε το ποτό σας με την ταινία που σας αρέσει. Μακριά από καναπέδες, τηλεόραση, γιούρογκρουπ και ότι άλλο τρελό συμβαίνει στην επικαιρότητα. Πάρτε μια δόση χαλάρωσης για την επόμενη ώρα, την άλλη μέρα, την διαφορετική εβδομάδα. Νοιώστε απλά σαν στο σπίτι σας.

 Μπορεί να σας τύχει καλή παρέα η να έχετε καλή παρέα. Όλα χρειάζονται την ευκαιρία τους .Μπορεί να έχουμε στριμωχτεί, αλλά μια καλή ταινία προσφέρει χαλάρωση. Ποιος  είναι αυτός που δεν την χρειάζεται.

Λοιπόν γι’ αυτή την εβδομάδα παρά τις στεγνές μέρες που διανύουμε, υπάρχουν ωραίες επιλογές, ανάλογα με τα γούστα. 
Όπως το ντοκιμαντέρ "Amy: Το Κορίτσι Πίσω Από το Όνομα" ή το θρίλερ «Σκοτεινός Τόπος». Σημειώστε και το αριστούργημα του Ναγκίσα Όσιμα « Αυτοκρατορία των Αισθήσεων», αλλά και τα «Μαζί σου κι ας Πεθάνω», «Magic Mike XXL», «Μακρύ, καυτό καλοκαίρι»

Καλό θερινό σινεμά!

Τάσος Ορφανίδης

Φωτ. Ι. Ασημακόπουλος - Σινέ Άρτεμις, Δημοτικός κινηματογράφος, Παπάγος, Αθήνα, 2008




Πέμπτη, 9 Ιουλίου 2015

"ο ήλιος και η θάλασσα" γράφει ο Τάσος Ορφανίδης

Φωτογραφία Τάνια Σαραφιανού

Είμαστε στην καρδιά του καλοκαιριού, αλλά μόνο η καρδιά μας βράζει από το λιοπύρι. Οι παραλίες ακόμη μετράνε τους κολυμβητές, ενώ οι ομπρέλες περισσότερο για εικαστικό κάδρο θυμίζουν παρά για να φιλοξενήσουν στον ίσκιο τους λουόμενους.

Λοιπόν ας κλείσουμε την τηλεόραση, ας κλείσουμε τα αυτιά και ας σπεύσουμε να κάνουμε τα μπάνια μας. Ένα σακίδιο στον ώμο, λίγα απαραίτητα, σκηνή, υπνόσακος και φύγαμε. Μάθαμε να έχουμε τις τσέπες γεμάτες, ωραία είναι να παραμένουν άδειες, είναι ψυχολογικό το θέμα, αποβάλλετε το άγχος. 

Αρνιόμουν να έχω χρήματα στις τσέπες, η γυναίκα μου τα έπαιρνε στο κρανίο, αλλά το σήμερα με βρήκε προετοιμασμένο, χωρίς λεφτά και σε κουλ κατάσταση.

Οι τράπεζες δεν χρεώνουν τόκους υπερημερίας την περίοδο τραπεζικής αργίας, το ίδιο συμβαίνει με την ΔΕΗ και τις εταιρίες τηλεπικοινωνιών και γενικά το σύνολο των υποχρεώσεων. 

Η ζωή είναι ωραία, απολαύστε την χωρίς πληρωμές, χωρίς λεφτά, λίγο φαγί, καλή διάθεση ,καμιά νότα με φίλους και τσιπουράκι με καλό μεζέ για να πάνε τα φαρμάκια κάτω  .


Μη πτοείστε, από το ευρώ δεν βγαίνουμε, συμφωνία θα γίνει, μακάρι να συνεχισθεί η τραπεζική αργία θα έχουμε οικονομία στο οικογενειακό τραπέζι.Έχει κανένα νόημα  η αγκαλιά με την τηλεόραση και γεμάτοι οι προθάλαμοι των ψυχιάτρων;

Καλοκαίρι μπροστά μας ας το απολαύσουμε, κανείς δεν μπορεί να μας κλέψει τον ήλιο και την θάλασσα, κανείς.   

Τρίτη, 7 Ιουλίου 2015

"Δεν τον πρόλαβα, έφυγε" γράφει ο Τάσος Ορφανίδης


<Δεν τον πρόλαβα, έφυγε> .Μια έκφραση γεμάτη πόνο που ακούγεται συνήθως σε ξαφνικές απώλειες. Τα γεγονότα μας απορρόφησαν και δεν αφουγκραζόμαστε. Είναι φυσικό όταν αφορούν την ίδια την ζωή .

Η ζωή όμως είναι γύρω μας, την συναντάμε παντού, την βλέπουμε στα μάτια των αγαπημένων μας, στο χαμόγελο των φίλων μας, στο δάκρυ που ξέφυγε όταν προσπαθούσαμε να το συγκρατήσουμε για να μη προδοθούμε.

Πόσο γλυκιά είναι όταν οι εξελίξεις μας αφήνουν να κοιτάξουμε παραπέρα. Πόσο πόνο όμως έχει όταν αγαπημένα άτομα μακρινά η πιο κοντινά φεύγουν ,έτσι απλά σαν τον άνεμο ίσως με τον ίδιο τρόπο που εμφανίστηκαν.

Μαθηματικός ο Χρήστος, ζούσε με την οικογένεια του στα Γιάννενα αλλά αγαπούσε το χωριό της γυναίκας του, τα Βράσταμα στην Χαλκιδική. Τον πρόδωσε η καρδιά του, άδικη προδοσία. Αγαπούσε την ζωή , τους φίλους του την οικογένεια του . Όλα και όλους τους αντιμετώπιζε με το χιούμορ του. Τον γνώρισα τα τελευταία χρόνια αλλά βρήκα έναν φίλο.

Κάποια στιγμή έγραψα < πόνος είναι μαθηματική πράξη, γινόμενο που αλλάζει>, ας με συγχωρήσουν οι μαθηματικοί αλλά έτσι το είδα και έτσι συνεχίζω να το βλέπω με το ξαφνικό ταξίδι του φίλου Χρήστου.Ο πόνος της απώλειας φέρνει δάκρυα που γίνονται βροχή για να μη χαλάσει η παρέα.

Καλό ταξίδι φίλε μου,το χιούμορ σου θα μένει ζωντανό σαν παρουσία ανάμεσα μας.

Τάσος Ορφανίδης




Δευτέρα, 6 Ιουλίου 2015

"Το Σήμερα άφησε πίσω του το Χθες" γράφει ο Τάσος Ορφανίδης

φωτογραφία Θάνος Χαρίσης

Ένα κάλεσμα πλανιέται στον ορίζοντα,το Σήμερα άφησε  πίσω του το Χθες .
Μπορούμε να συναντηθούμε στο ίδιο σταυροδρόμι, εκεί που τα λέγαμε παλιά .Οι φωνές μας γνώριμες , οι συνήθειες γνωστές , τα στέκια δεν άλλαξαν, καιρός να ιδωθούμε.

Οι πολιτικοί πήραν τις βαλίτσες τους, άλλος για βόρεια άλλος για το σπίτι του και άλλοι για να βάλουν τα άπλυτα τους στη σκάφη, όπως παλιά.

Εμείς μείναμε στο ίδιο μετερίζι, το κονάκι μας περιμένει να ακουμπήσουμε τα όνειρα μας ξανά. Αν και τραυματίστηκαν έχουν μείνει ζωντανά, περιέχουν ελπίδα.

Χθες μαζευτήκαμε από κάθε μεριά, με καλή θετική διάθεση χωρίς την νοοτροπία του νικητή, αλλά με συγκατάβαση και προβληματισμό για το αύριο που ξημερώνει. Υπήρχε όμως μια θετική αύρα, οι φίλοι που φέρανε τα όργανα τους πιάσανε τις νότες , το κούμαρο γέμιζε τα ποτήρια, οι μεζέδες βοηθούσαν στο κέφι, οι συζητήσεις γνωστές.

 Γρήγορα όμως το τραγούδι πήρε την θέση της κουβέντας, η καρδιά ξεκουράστηκε, το χαμόγελο φάνηκε στα χείλη από αισιοδοξία. Δεν είχε καμία σημασία τι κάναμε το πρωί που πήγε η ψήφος μας, σημασία είχε ότι το βράδυ μας βρήκε  μαζί.


Ας είναι, το ξημέρωμα βρήκε την νύχτα να χαμογελά.  

Τάσος Ορφανίδης

Κυριακή, 5 Ιουλίου 2015

"η γη που πατάμε είναι ο τόπος που μας γέννησε", γράφει ο Τάσος Ορφανίδης




Αυτές τις μέρες της δημοκρατίας, της αλληλεγγύης, αλλά και του διχασμού , ο καθένας μας έχει ανάγκη να γαληνέψει την ψυχή του. ¨Όταν οι φίλοι γίνονται εχθροί με ένα σύνθημα, τότε η φιλία δεν είχε καλές βάσεις . Όταν οι συγγενείς διασταυρώνουν τα βέλη τους, ίσως κάποιο να πετύχει στην καρδιά. 

Χρειάζεται ο καθένας μας να θυμάται ότι, πρώτα απ’ όλα είναι άνθρωπος με ευγενικά αισθήματα . Τα τραύματα του εμφυλίου δεν επουλώθηκαν ακόμη κι ας πέρασαν πάνω από 65 χρόνια. Μια σπίθα είναι αρκετή για να ανάψει το φιτίλι . Ας προσέξουμε , να ασκήσουμε το δημοκρατικό μας δικαίωμα με σύνεση και νηφαλιότητα.Δεν χρειάζεται να δώσουμε την αφορμή στους μπουρλοτιέρηδες. 

Δεν συνηθίζω να πηγαίνω σε πανηγύρια , απέχω.Υπάρχει όμως ένα εναλλακτικό πανηγύρι που γιορτάζεται ο Άγιος Αθανάσιος ο Αθωνίτης στις 5 Ιουλίου . Την παραμονή μετά τον εσπερινό όπου συγκεντρώνεται μικρός αριθμός κατοίκων της γύρω περιοχής(ορεινή Χαλκιδική), ακολουθεί φαγητό που σερβίρεται σχεδόν δωρεάν, ενώ οι μουσικοί είναι φίλοι που παίζουν μέχρι το πρωί για την παρέα. Εντυπωσιάστηκα να βλέπω να έρχονται σταδιακά παρέες νέων  κουβαλώντας  τα όργανά τους , με το χαμόγελο τους, το κέφι τους, την νεανικότητα τους.

 Ένιωσα ότι έφυγα μέσα από ένα κλίμα που μ’ αρρώσταινε. Η τηλεόραση, οι δηλώσεις, η προπαγάνδα ,οι παρεμβάσεις τρίτων , οι παραινέσεις ειδικών στην κατεύθυνση της επιλογής τους, το διαδίκτυο ,οι συζητήσεις φίλων που έβγαζαν ένταση, φόβο και ανασφάλεια.


Το χαμόγελο των νέων ανθρώπων μου έδειξε ότι η ζωή συνεχίζεται , είναι εδώ στον τόπο μας, η γη που πατάμε είναι δική μας, αυτή μας γέννησε, σε αυτήν θα καταλήξουμε. 

Μήπως ξεφύγαμε εντελώς; Ας σκεφτούμε επιτέλους τον τόπο μας χωρίς δεύτερη σκέψη.

Τάσος Ορφανίδης