Δευτέρα, 24 Μαρτίου 2014

Άννυ Τυχαίου /ερωτική ποίηση / τέσσερα ποιήματα αγάπης


Εμένα 



Εμένα,
εμένα που δε με αγαπώ
που δε με προσέχω,
αλλά επιθυμώ
να προσέχουν
να αγαπούν οι άλλοι.
Δεν το λέω,
δεν το δείχνω,
περιμένω
να το καταλάβουν
μόνοι τους...
Αγάπη θέλω,
για αγάπη διψά η ψυχή μου,
αγάπη και όχι πίκρα
όχι αδιαφορία.
Με ξέχασαν
όλοι
με ξέχασα και εγώ...

Αιχμάλωτη



Αιχμάλωτη
πληγωμένη
με σημάδια
ουλές γεμάτη.
Αίμα παντού
στο πρόσωπο
στα χέρια
στο κορμί.
Άδειο βλέμμα
χωρίς λάμψη
χωρίς φως,
στέρεψαν
τα δάκρυα
στέρεψε
και η ελπίδα.
Πόνος μόνο
και παράπονο
έχουν μείνει,
στη φυλακή
της καρδιάς μου
της αγάπης μου
για σένα.
Έφυγες δίχως
να την ξεκλειδώσεις
να την ελευθερώσεις.
Αιχμάλωτη καρδιά μου
πάψε να πονάς
δε σε θυμάται πιά
σε έχει ξεχάσει...
Ξέχασε τον
και εσύ!

Άλλη μια μέρα



Άλλη μια μέρα
που θα πω
καλημέρα.
και θα την ακούσω
πάλι
μόνο εγώ.
Τις έχω φυλάξει
όλες
στης καρδιάς μου
τις πτυχές.
Να τις βρεις
όταν
αν γυρίσεις.
Έλα, έλα
για μια μέρα
μόνο
ένα πρωινό
να σου πω...
Καλημέρα, σ' αγαπώ!

Είσαι το όνειρο



Είσαι το όνειρο
των ονείρων μου
η ψυχή
της ψυχής μου.
Σε πύρινη φλόγα
η καρδιά μου
θα καίγεται
και θα χτυπά
πάντα για σένα.
Βρήκαμε
ο ένας τον άλλον
βρεθήκαμε
ενωθήκαμε
δεθήκαμε.
Για πάντα
γιατί χωρίς εσένα
δεν μπορώ να ζήσω.
Δεν μπορώ να ζήσω
δεν μπορώ να ζήσω
δεν ζώ..................

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου