Παρασκευή, 14 Μαρτίου 2014

Μανώλης Δεουδές " στη μνήμη του "


Αγαπητοί συνάδελφοι ,αγαπητοί αναγνώστες

Βρίσκομαι σε αρκετά δύσκολη θέση τούτη τη φορά που σας απευθύνω τα λόγια μου ,επειδή με αυτά θα διακοπεί και η επικοινωνία μου μαζί σας .Ελαχιστότατο μόριο κι εγώ στο απέραντο ρευστό της εποχής μας ,περνάω σε άλλο χώρο ,πάντα τραπεζικό αλλά όχι τον δικό μας

Όποιος μου έκανε την τιμή να διαβάζει τα γραφόμενα μου ,θα γνωρίζει την παθολογική αγάπη που έχω στη γενέτειρα μου ,τη Νάξο .Μετακομίζω λοιπόν για εκεί ,οριστικώς και αμετακλήτως ,στο νησί του Διονύσου και της Αριάδνης .

Πιστέψτε με ,ενώ είναι όνειρο ζωής ,παιδιόθεν μου έδινε όρεξη και κέφι για δουλειά ,μου έφτιαχνε τη διάθεση η σκέψη του ,αισθάνομαι τώρα ότι ραγίζω .Και αυτό γιατί πέρασα τα πιο καλά και πιο δυναμικά χρόνια της καριέρας μου στο δικό μας χώρο.Μπορεί η Κεντρικής Ελλάδος να έγινε Εγνατία ,αλλά για μένα πάντα μέτραγαν οι άνθρωποι και τα συναισθήματα τους.

Νεαρός ,απόφοιτος Λυκείου ,έλιωνα το ένα μετά το άλλο τα ζευγάρια τις κάλτσες ,όταν πρωτοξεκίνησα κλητήρας στο κατάστημα Σταδίου . Μπορεί να μην είμαι πτυχιούχος αλλά δούλεψα αφιλοκερδώς και ανιδιοτελώς ,ώρες αμέτρητες ,απλήρωτες ,κάτω από αντίξοες συνθήκες ,προσωπικές και επαγγελματικές ,με απαντοχή ,όρεξη ,διάθεση.Φυσικά πλούσιος δεν έγινα ,αλλά δεν το επεδίωξα ποτέ . Πάντα με συναδελφικά οράματα,πλαισίωνα την παρουσία μου και οι προιστάμενες αρχές μου το ανταπέδωσαν όταν χρειάστηκα τη βοήθεια τους με μεταθέσεις χωρίς αντίρρηση.Βεβαίως η τεχνολογία τα άλλαξε όλα ,έτσι και τη δουλειά μας ,αλλά προσπάθησα να την παρακολουθήσω και να είμαι αξιοπρεπής στα ζητούμενα.

Η ύπαρξη των ΕΚΚΕΝΤΡΙΚΩΝ  και νυν ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΩΝ  ήταν πάντα για μένα η υλοποίηση της δημοκρατίας και της πολιτισμικής προόδου που έκαναν το χώρο της δουλειάς μας να ξεχωρίζει.Ένα περιοδικό που πέρασε αλώβητο από τη λαίλαπα των συνδικαλιστικών δαγκάνων και  έδωσε την ευκαιρία σε όσους πνίγονταν να εκτονωθούν. Οι σελίδες του φιλοξένησαν σκέψεις ,οράματα ,πόθους ,νοσταλγίες ,δημιουργίες ,προβληματισμούς ,αστεισμούς ,προφητείες ,ταξιδιωτικές εμπειρίες ,φωτογραφικά ντοκουμέντα .Και είναι τιμή για το σωματείο μας αλλά και για τους εργοδότες μας που δεν έψαξαν να βρουν πάτημα για να μας αφαιρέσουν το λόγο

Σ΄αυτό το χώρο ,που από νεαρός μεσοκόπησα αφήνω τώρα ένα θερμό ΑΝΤΙΟ και αλλάζω τρόπο και τόπο.Δεν θέλω να γίνω γραφικός ,αλλά ραγίζω . Δεν αντέχω τους χωρισμούς ,αλλά παρ΄ όλα αυτά όλο μου τυχαίνουν.Ευχαριστώ δια μέσω του βήματος των ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΩΝ όλους μου τους συνεργάτες ,προισταμένους και υφισταμένους και επειδή ουδείς αναντικατάστατος ,το ξέρω πως σύντομα θα περάσω στη λήθη όμως ,το έργο έμεινε διότι τα λιθάρια των εργατικών ανθρώπων που ανώνυμα διαβαίνουν ,στήνουν τους κολοσσούς της προόδου.

                                                                                                                 Σας χαιρετώ
                                                                                                              ΜΑΝΩΛΗΣ ΔΕΟΥΔΕΣ

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου