Πέμπτη, 27 Μαρτίου 2014

Πελαγία Κουκίδου /Ερεθίσματα της ψυχής/Ψευδαισθήσεις1 /επτά ποιήματα


426647_Hotel_by_a_Railroad_-1952-

« γ κ ι σ έ »

χρόνια σκυφτός σ`ένα γκισέ, μ`ένα χαμόγελο κλισέ
ποτέ του δεν κατάλαβε πως πέρασαν σαράντα
το παντελόνι το ριγέ, που θύμιζε παλιό γιε γιε
και πάντα ευδιάκριτη ξεχώριζε η τιράντα

υπαλληλάκος της σειράς, "αν δε δουλέψεις δε θα φας"
από παιδί του πέρασαν τη ρήση οι δικοί του
απόλυτα νομοταγής, πειθήνιος όσο κανείς
καθημερνά επάσχιζε να βγάλει το ψωμί του

έτσι σαράντα έκλεισε, μ`ένα χαμόγελο κλισέ
γιατί του`παν πως έπρεπε να 'παίζει' με ευγένεια
να μη χωρίζει τον φτωχό από τον πλούσιο θαρρώ
ούτε το ντόπιο αφεντικό, από άλλη ιθαγένεια

ώσπου μια μέρα το λοιπόν, επέλεξε να`ναι απών
και κρέμασε στο χάλι του και την αναπνοή του
γιατ`ήταν τόσο τυπικός που τακτοποίησε ορθώς
ανάμεσα στα έγγραφα, την άχαρη ζωή του..


« ε υ χ έ ς »

πουλώ ευχές !

από το περίσσεμα μου..
πουλώ κάτι ρετάλια
ευχές δικές σας
παλαιών ετών
στοιβαγμένες στο ντουλάπι μου
αμεταχείριστες
ευχές μηχανικές ή αμήχανες
ευχές να`χαμε να λέγαμε..
μπορεί και όχι, πάντως ευχές
με πιστοποιητικό γνησιότητας ψυχής
ευχές ταπεινές
ευχές πολυτελείας
ευχές κομψές
ευχές χύμα
ω Θεέ μου........ ευχές διάφορες..

ελάτε να σας τις δώσω σε τιμή φιλική
μπας και πιάσουν σ`εσάς αναδρομικά
είναι όλες μέσα από την δική σας καρδιά
ευχές που ποτέ δεν έγιναν πραγματικότητα
καθώς τις ξεστομίσατε,
βγήκαν σιωπηλά, υποκλίθηκαν
και πήγαν σκυμμένες να κρυφτούν
στο χρονοντούλαπο της υπεκφυγής
δείλιασαν οι ευχές σας, λιποψύχησαν..

ελάτε λοιπόν, τώρα που γυρίζει !

ευχές για χρόνια πολλά
ευχές για υγεία
ευχές γι`αγάπη
ευχές για χρήμα
ευχές για έρωτα
για ηδονές
για ευημερία, για, για, για..

όλες σε τιμή προσφοράς
όλες από το δικό σας στόμα
από την δική σας ψυχή
χρόνια τώρα φυλαγμένες και ανήμπορες
να κάνουν το παραμικρό
γέρασαν, αλλά σας τις φύλαξα για έκπληξη
παρακαλώ περάστε να τις πάρετε

και αμέτε στην ευχή.. των ευχών σας..


Ουμβέρτος Αργυρός

" στα πεζοδρόμια "

    στα πεζοδρόμια της ντροπής
    εκεί να έρθεις να με βρεις
    κι αν με γνωρίσεις τότε πια
    κι αν με θυμάσαι
    αγκάλιασε με τρυφερά
    δώσ`μου αγάπη και φτερά
    μη πεις κουβέντα για κατάντια
    μη λυπάσαι

    έχει αποστάσεις το "χωρίς"
    έχει εξόδους που μπορείς
    κι εγώ εκεί με τη σκιά μου
    περιμένω
    στα πεζοδρόμια της ντροπής
    αν με γνωρίσεις να το πεις
    μια αγκαλιά που τόσο μου`λειψε
    προσμένω

    πριν την ελπίδα ο θυμός
    κι ανάμεσα τους ο καημός
    μπαίνει κομπάρσος στα τυφλά
    και ξεσπαθώνει
    πόσο στοιχίζει η ανθρωπιά
    πως την πληρώνει μια γενιά
    που την διδάξανε να ζει
    σαν το κλεφτρόνι

    να κλέβει ανάσες διαφυγής
    στα πεζοδρόμια της ντροπής..


" Β ή μ α τ α "

εγκλωβίστηκε μέσα σ`ένα ψευδώνυμο
το έφερνε, το πήγαινε
καριέρα μπας και κάνει
ανώνυμος μέσ`τους πολλούς
ξέχασε μέχρι και την υπογραφή του

κι όμως, πάντα όταν τον συναντούσα
-κρυφά να μη με δει-
ψέλλιζα τ`όνομα του
έτσι, για το καλό
για να`χει ευλογημένα βήματα..



William H. Johnson - 1941

« λ υ π ά μ α ι »

    λυπάμαι που σε γνώρισα, λυπάμαι
    κι αν χειραψία δώσαμε, παίρνω το χέρι πίσω
    και το φιλί το σταυρωτό, θε να το εκποιήσω
    σ`ένα παζάρι αξιών κι όμως φοβάμαι

    όλα τα παίρνω τελικά, σιωπηλά και μυστικά
    μη πάρεις είδηση, δε θέλω να ενοχλήσω
    παίρνω τις όμορφες στιγμές, ας μη ξεπέρασα ποτέ
    και κάτι γράμματα πριν τα ταχυδρομήσω

    λυπάμαι που σε γνώρισα, λυπάμαι
    τα χείλη που σε φίλησαν θέλω να τα σκουπίσω
    κι εκείνο το χαμόγελο να τ`ακριβοπουλήσω
    σε λοταρία φανταστική, αλλά φοβάμαι

    φοβάμαι μη σε ξαναδώ, στο σινεμά ή στο μετρό
    κι όταν το χέρι σου μου δώσεις πάλι πίσω
    θα το αρπάξω σαν παιδί και θα το σφίξω
    ίσως μπορέσω μια στιγμή να γιατρευτώ..

Jack Vetriano


« π α ρ ά κ λ η σ η »


    σ`εσάς απευθύνομαι,

    που ψάχνετε ολημερίς
    μέσα σε "ό τι απέμεινε",
    φορώντας τα κοστούμια σας,
    ως είθισται σ`αυτούς που πάνε σε δεξίωση,
    χρωματίζοντας με αξιοπρέπεια,
    μια "αξιοπρέπεια" που πνέει τα λοίσθια

    σκοτώνοντας το θάνατο στη γέννηση του,
    πάντα με την ελπίδα να βρείτε κάτι να φάτε,
    ό τι απόμεινε από την χορτασιά ή τη συμπόνια
    των υπολοίπων..........

    αν λοιπόν, μέσα στην προσπάθεια,
    βρείτε έστω και "ένα γέλιο",
    κρατείστε και σ`εμένα την μερίδα μου

    υπόσχομαι να το τιμήσω

    μια και γέλιο έχω χρόνια ν`αρτηθώ
    μια και γέλιο έχει χρόνια να μ`αγγίξει..........


Tribute to italian cinema by Simona Bianco

« π ο ρ τ ρ έ τ ο »


    βοήθησε με να φτιάξω την εικόνα σου
    χάνομαι μέσα στου μυαλού μου τις πλεκτάνες
    ένα προφίλ αόριστο και μπερδεμένο
    μια ομίχλη γύρω σου, ένα μυστήριο
    καμιά ταυτότητα, μόνο ένα όνομα
    στην τύχη, ένα όνομα

    κάθε βράδυ ντύνομαι τη ντροπή μου
    και μπαίνω όπου με βγάλει ο δρόμος
    ψάχνω να σε βρω, εις μάτην

    άλλοι δρόμοι, άλλες συχνότητες

    η ίδια πόλη, μας έχασε, μας ξέχασε
    μα εγώ ακόμα επιμένω

    και θα σε βρω, υπόσχεση..

2 σχόλια:

  1. Τάσο, είσαι πολύ μερακλής !
    Εύγε και πάλι εύγε !

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. ευχαριστώ που με τιμάς με την εμπιστοσύνη σου ,τα ποιήματα σου είναι πολύ ωραία, που χρειάζονται ιδιαίτερη φροντίδα και προσοχή ,προσπαθώ να τα βάλω περιτύλιγμα ανάλογο της αξίας τους με κορδέλα χωρίς να τα πνίγει

      Διαγραφή