Παρασκευή, 21 Μαρτίου 2014

Πελαγία Κουκίδου /Ερεθίσματα της ψυχής/ Αναμνήσεις1 / δύο ποιήματα


« σ ε ν ά ρ ι ο »
 
τα χέρια της σαφράκιασαν να πλένει
τα ξένα μέσ`τη σκάφη τα σεντόνια
μα σκέφτονταν πως θα`ρθουν χελιδόνια
μισούσε να την λένε «η καημένη»

λουλάκι για ν`ασπρίσουν στο καζάνι
και άκουγε στο ράδιο ειδήσεις
τραγούδια, λαϊκές οι προτιμήσεις
κανείς αυτό που θέλει δε το φτάνει

ζωή φουρτουνιασμένη απ`τα δέκα
στη σκάφη μαρτυρούσε την αλήθεια
εκεί που πλένονται τα παραμύθια
παιδάκι ήταν κι έγινε γυναίκα

νερό και ένα όνειρο να πλέει
να σκέφτεται τον άπιστο Θωμά της
να τρίβει τον λεκέ απ` τον γιακά της
ν`απλώνει την ελπίδα και να κλαίει

σενάριο, που τελειώνει κάπως έτσι
ασπρίσαν απ`την πάστρα τα σεντόνια
πετάξαν τα δικά της χελιδόνια
απόψε στο τραπέζι έχει γιουβέτσι..



Φρεντ Μπουασονά 1903-1920
 
" γεφύρια " 

γεφύρια
τοξωτά
γεφύρια μου
από πέτρα
καμπυλωτά
περήφανα
με θρύλους
και με αίμα
ποτισμένα
γεφύρια
αγαπημένα
γεφύρια μου
χορταριασμένα
παραμελημένα
όλο μυστήριο
και ομορφιά
επιβλητικά
χτισμένα


πάρτε με
μέσα σας
και μένα


για να στοιχειώσω
στο κορμί σας
πικρογέλιο
να αντηχεί
στην ερημιά σας
σα βαγγέλιο


μια και δεν έχω
μέσ`τον κόσμο
άλλο θεμέλιο


να στηριχτώ


ένα γεφύρι
ήμουν κάποτε
κι εγώ..



Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου