Δευτέρα, 10 Μαρτίου 2014

Μαρία Βενέτη/Αναρριχήσεις/ " εννέα ποιήματα χωρίς τίτλο"





  • Όταν δεν σ' έχω

........σε ντύνομαι
Με δίδαξες γενναία να μάχομαι σε ότι ξημερώνει
........αν πιστεύω στη Ζωή
πίστεψα σε σένα
...........Που δεν έχω


  • Πέφτω

Ναι πέφτω!
Μα κάθε φορά που το κάνω
Είναι για να πιάσω ενα δικό σου κομάτι
Μην γίνει θρύψαλα
Αυτή είναι η Αγάπη
Αγάπη μου.


  • Με βάφτισε ο Άνεμος,ο ξυπόλυτος Πρίγκιπάς μου

Μόνο το χάδι εκείνου νοιώθω αληθινό
Μόνο αυτός με ταξιδεύει
Κι εγώ μόνο σε 'κείνου πια τα χνάρια θα πατώ
Κόρη τ' Ανέμου θα με ψάχνει,όποιος γυρεύει


  • Εσύ να λιώνεις_______ κι εγώ να καίγομαι

Ασύμβατες καταστάσεις
μιας τρελής πραγματικότητας


  • Μου ζητάς να γράψω

όχι!
όταν είσαι δίπλα μου
όνειρα ζωγραφίζω
αυτός είναι ο παράδεισος
το άλλο είναι θρήνος


  • Να ερχόταν μια νύχτα που το σκοτάδι της να κατάπινε όλα τα άσχημα.

Να ερχόταν μια νύχτα στην αγκαλιά της να νανούριζε τους εφιάλτες και να ξύπναγε όνειρα.
Να ερχόταν επιτέλους αυτή η νύχτα που θα μας έφερνε στο μαζί και στο πάντα.
Χωρίς γιατί και πώς
Μιά νύχτα που τα σκοτάδια της θα ήταν λόγια και το φως της εξηγήσεις.
Μιά νύχτα μόνο.....γιατί η νύχτα σε φέρνει πλάϊ μου



  • Φιλί του ανέμου στα δυο σου χείλη,

κι αν βρει το μάγουλο........
Μείναμε φίλοι
Φίλοι πιστοί
Μέσα στην σχέση ,
όποια και να 'ναι
Μείνε ατόφιος ,
μείνε Εσύ
Κι αν τύχει κάπου
κάποια ή κάποιος και προδωθεί
Να μην ξεχάσει
Ιούδα τέτοιο ...ποτέ στα χείλη να μην κρεμάσει
ποτέ φιλί


  • Κράτα μου το χέρι σφιχτά

Μην το αφήσεις λεπτό.
Σε χρειάζομαι.
Ποτέ δεν σου τό 'πα.
Είμαι δειλή...........
Το ξέρω.

Γενναία όμως το κρύβω.


  • Ήρθες 

Επιτέλους ήρθες
Το φως σου μ' έλουσες,
με βάφτισες και πάλι με τ'αθάνατο
Πάντα θα φεύγεις
για να έρχεσαι........
Να μένω εγώ
Να μένω εδώ
Να δένεις την ψυχή μου
Ζωή δική μου
φώς και πνοή μου

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου