Παρασκευή, 14 Μαρτίου 2014

Μαρία Μπελαντή " τρία ποιήματα "




ΦΙΛΙΑ


'Αλικο τριαντάφυλλο είναι η φιλία ,
που μέσα του σε κλείνει
και στην γλυκιά  του μυρωδιά
τρελλά σε συνεπαίρνει.

Τρομάζεις με την δύναμη που έχει η αγάπη
του φίλου για τ' αδέλφι του
που μοιάζει με νησίδα που πάνω της κουρνιάζουνε
κάθε λογής ξωπούλια
που μόνα τους και έρημα βρίσκουνε φιλαράκι
σαν τον ξαποστάρι στην έρημο
που ξάφνου αντλεί νεράκι

Μέσα στην απόλυτη του κόσμου την μιζέρια
μοναδικό μας στήριγμα είναι είναι ετούτη η αγάπη
που έχουμε σαν τα κλωνιά που αγγίζουνε το ένα τ'άλλο
μες του ανέμου το φύσημα, μεσ' της ζωής το χτύπημα
για να πάρουνε δύναμη ,το ένα από το άλλο

Τι να τον κάνεις τον χρυσό και τα μυριάδες πλούτη,
εάν δεν συνοδεύεται από την δύναμη που δίνει
μόνο στον άνθρωπο το όπλο της αγάπης ,της άδολης
και πλούσιας που συνοδεύει τούτο δω το πλοίο
της ζωής μας και μας δίνει την μοναδική την αίσθηση
της πίστης σε τούτο το δημιούργημα το όμορφο
του κόσμου  και την οποία ποτέ δεν αισθανόμαστε χωρίς
το πεντάκριβο ετούτο εδώ λουλούδι
που μας συνοδεύει στον καημό μα και την ευτυχία
που λέγεται μοναδική ,μοναδική  "ΦΙΛΙΑ"

ΕΚΚΕΝΤΡΙΚΑ /9/1996


ΤΟ ΓΡΑΦΕΙΟ ΜΑΣ

Απ' έξω το οργανάκι αυτό που λέγεται ρομβία ,
ηχεί στο πεζοδρόμιο,
κι απ' του πλανόδιου την φωνή ,ξεχύνεται
η πιο γλυκιά μελωδία .

Γραφείο μας ,καθημερινά ,μέσα του αισθανόμαστε
και μέσα σου ξαναζούμε
κι από την καθημερινότητα
δύναμη μα και χαρά σαν μαθητές
αντλούμε

Παλιό και μεγαλοπρεπές και η ψηλή θωριά σου ,
είναι για μας η γραφική γωνιά
σπίτι μας καθημερινό , που η τόση αρχοντιά σου ,
θέλγει τα μάτια ,την ψυχή και είναι
η συντροφιά μας

Μέσα σου φεύγει η ζωή και μέσα σου
θαρρούμε,ότι η καθημερινότητα είναι
μια οπτασία
που μας συνδέει ατέλειωτα με πάθος για
εργασία

Και σαν κάθε πρωί στον χώρο σου
θαρθούμε,
κι ο ένας απέναντι απ' τον άλλονε
και πάλι θα βρεθούμε ,
θα ζήσουμε ,θα δουλέψουμε ,πάλι θα κοιταχτούμε ,
θα κλάψουμε ,θα γελάσουμε
στο τέλος θα βρεθούμε
και κατά το απομεσήμερο ,πιο φίλοι
θα αισθανθούμε.




ΣΤΟΝ ΛΑΤΡΕΥΤΟ ΜΟΥ ΠΑΤΕΡΑ

Τι κι αν έφυγες,τι κι αν εμίσεψες από ανάμεσα μας ,
και όμως εξακολουθείς τριγύρω να πλανάσαι .
Μειλίχιος ,υπομονετικός ,γλυκός ,καλοσυνάτος,
πάντα για μας ,ήσουν οδηγός ζωής,
χωρίς να μας ζητάς μες της ζωής το πλάτος.

Ήσουν γιοφύρι για όλους μας ,πατέρας σύντροφος μας ,
μας στήριζες στο διάβα μας ,ήσουν ο δάσκαλος μας ,
Μας έλεγες πάντα τον ορθό λόγο σου ,μας έδινες κουράγιο
σε κάθε δυσκολία μας ήσουνα το απάγκιο .

Το βλέμμα σου μας φώτιζε κι η άδολη ματιά σου
και το γλυκό σου πρόσωπο,η πάλλευκη ψυχή σου
ήταν για μας σωσίβιο και πνοή
μες της ζωής τις μπόρες

Ποτές σου δεν μας μάλωνες και δεν λιποψυχούσες
ήσουν το παλικάρι μας που την ζωή νικούσες.
Η καλοσύνη σου όραμα και το μυαλό σου ακόνι
που έστεκε στο πλάι μας , πάντα για να μπορεί
τα σφάλματα ολουνών να θέλπει ,να διορθώνει.

Η Αγάπη σου για μας ήτανε το πιο γλυκό βάλσαμο μας,
μας έδινε την δύναμη να ξεπερνάμε τον καημό ,
τον κάθε στεναγμό μας

Πατέρα μας και φίλε μας και μοναδικέ σύντροφε μας
κανείς δεν θέλει να δεχτεί  την αιώνια αυτή φυγή σου
γιατί όλοι πιστεύουμε ,ότι οι άγγελοι δε φεύγουν
αλλά γυρνούν αιώνια ,μες της ζωής τις στράτες.

Γυρνούν και παραστέκουνε τις ζωντανές ψυχούλες
και στο μυαλό μας ,στη ψυχή μας δίνουνε κουράγιο
γιατί για μας δεν έφυγες ,δεν είσαι μακριά μας,
ήσουν και θάσαι το όραμα ,το πιο γλυκό και πιο σεμνό
                                  στολίδι της καρδιάς μας.

ΕΚΚΕΝΤΡΙΚΑ 3/1998

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου