Παρασκευή, 7 Μαρτίου 2014

"Περιπατητές-Αγιο Όρος",γράφει ο Αναστάσιος Ορφανίδης


Φωτογραφίες & video : Στέφανος Νούτσιας


Για κάθε περιπατητή, υπάρχει σε κάθε μεριά της Ελλάδας ένας χώρος να περάσει την βραδιά του, να προφυλαχθεί από την κακοκαιρία, να ξεκουραστεί. 

Οι κάτοικοι, ιδιαίτερα των χωριών, φροντίζουν να χτίζουν εκκλησάκια στο όνομα κάποιου Άγιου. Πολλά από αυτά είναι οργανωμένα για τα πανηγύρια, έχουν χώρους εστίασης, ξενώνες φιλοξενίας, υπάρχει  νερό για να ξεδιψάσεις. Η προσφορά αυτή είναι ανεκτίμητη. 

Οι περιπατητές, συνήθως είναι συνειδητοποιημένοι στην φροντίδα του χώρου που τους φιλοξενεί. Γι' αυτό τον λόγο δεν έχουν παρατηρηθεί πολλά περιστατικά καταστροφής η προσβολής του χώρου, με εξαίρεση τα απαράδεκτα φαινόμενα της κλοπής πολύτιμων εικόνων, για τις οποίες έπρεπε να ληφθεί μέριμνα προστασίας τους .

Περιπατητής μπορεί να είναι οποιοσδήποτε, προσκυνητής ,πεζοπόρος ορειβάτης, περιφερόμενος μικροπωλητής, οι ίδιοι κάτοικοι των παρακείμενων χωριών που συνήθιζαν να διανύουν μεγάλες διαδρομές με τα πόδια η με τα ζώα τους, διαβαίνοντας χαραγμένα μονοπάτια. 

Δυστυχώς, πολλά αξιόλογα και ενδιαφέροντα μονοπάτια έχουν κλείσει, για τον λόγο ότι έπαψαν να χρησιμοποιούνται η να περνούν από αυτά  ζώα .

Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι το Άγιο Όρος, αρκετά  μονοπάτια του οδηγούνται να κλείσουν φυσιολογικά από την άγρια βλάστηση γύρω τους, λόγω μη διάβασης τους από ανθρώπους και μουλάρια. Με την οδική εξέλιξη που γίνεται τα τελευταία χρόνια στο Άγιο Όρος, τα μονοπάτια αυτά που συνδέουν τις Μονές μεταξύ τους στα δύσβατα αυτά μέρη, κινδυνεύουν στο μέλλον να χαθούν. Συνήθως τα μονοπάτια αυτά είναι πέτρινα, επειδή το διάβα τους ήταν για πέρασμα από μουλάρια που μετέφεραν τις προμήθειες. Η παρουσία αυτοκινήτων μικρών και μεγάλων, αντικατέστησαν σταδιακά ότι πιο γραφικό είχε και έχει ακόμη το Άγιο Όρος.

Με αφορμή αυτές τις σκέψεις και την επιθυμία μου να ανέβω στην κορυφή του Άθωνα, στο Άγιο Όρος ,επιχείρησα  με άλλους φίλους την ανάβαση  από 31/7-3/8/2012

 Ανάβαση στην κορυφή του Άθωνα  




Ο Αθωνας είναι ένα ξεχωριστό βουνό, που φιλοξενεί για περισσότερο από 1000 χρόνια την αρχαιότερη μοναστική κοινότητα. Είναι το μοναδικό βουνό που χρειάζεται να ξεκινήσεις από την θάλασσα για να ανέβεις στην κορυφή του ύψους 2033 μ.

 Η ομάδα απαρτίσθηκε από τους Στέφανο Νούτσια, Θοδωρή Νούτσια & Τάσο Ορφανίδη, από Θεσσαλονίκη,  Γιώργο Βασιλειάδη  και Θωμά Κώτσια από Αθήνα. Από την ομάδα ο νεότερος ήταν ο Θοδωρής ,ετών 14 ,ενώ οι υπόλοιποι της ίδιας ηλικίας περίπου 55-60 ετών.


1η μέρα


Μετά την διαδικασία έκδοσης των διαμονητήριων( € 25 για τον καθένα) και  πρωινό καφέ στην Ουρανούπολη, πήραμε το καραβάκι (ταχύπλοο)  στις 31/3/2012 και ώρα 8.00 π.μ  με προορισμό την Σκήτη της Αγίας ‘Άννας. Πρώτος σταθμός η Δάφνη και στην συνέχεια o Αρσανάς της Σκήτης .Το κόστος μεταφοράς € 12 για κάθε άτομο. Ουρανούπολη –. Αρσανάς Αγ.Άννας , διάρκεια μιας ώρας περίπου.

Σύντομα  πήραμε το ανηφορικό μονοπάτι( καλντερίμι)  που οδηγούσε στο Κυριακό της Σκήτης. Λίγο πριν φθάσουμε,  συναντήσαμε διασταύρωση από την οποία ξεκινά μονοπάτι δεξιά με κατεύθυνση την Μικρή Αγ.Άννα και στην συνέχεια το οικισμό Κατουνάκια. Εναλλακτικά συνεχίσαμε ευθεία και φθάσαμε σε 10 λεπτά  στο αρχικό προορισμό μας. Η ανάβαση από τον Αρσανά μέχρι το Κυριακό της Σκήτης, διήρκεσε μέχρι 2 ώρες,διαφορετικός χρόνος για τον καθένα.

Κατά την άφιξη μας, προσφέρθηκαν λουκούμια και τσίπουρο, ενώ ο Θοδωρής  έγραψε   τα στοιχεία μας στο σχετικό βιβλίο προσκυνητών. Το φαγητό ήταν στις 12 -13.00 μ.μ  και δείπνο στις 17.00 μ.μ, χρόνος αρκετός για την  τακτοποίηση μας  στο δωμάτιο.

Η Σκήτη της Αγίας Άννας,εξαρτάται από την Μονή της Μεγίστης Λαύρας, ενώ είναι η μεγαλύτερη και αρχαιότερη του Αγίου Όρους.


Θετικές εντυπώσεις από την διαμονή μας στην σκήτη

 Υπέροχη θέα, μοναδικό ηλιοβασίλεμα, ευγένεια στην υποδοχή και φιλοξενία εκ μέρους των μοναχών, καθαρό δωμάτιο τουαλέτες και μπάνια,  φαγητό εξαιρετικό,

  Δυσάρεστη εξέλιξη: ο Γιώργος δεν θα μπορούσε να συνεχίσει, ενώ ο Θωμάς επέλεξε να μείνει μαζί του για να συνεχίσουν τις επόμενες μέρες με χρήση λεωφορείου,  μέχρι την Μονή  Μεγίστης Λαύρας, σημείο συνάντησης μας για την επιστροφή .


2η μέρα



   (Σκήτη  Αγίας Άννας 320 μ- Κορυφή Αθωνος 2033)
 


Μήκος Διαδρομής: 9 χλμ
Χρόνος: 6-8 ώρες (ο χρόνος μεταβάλλεται ανάλογα με τις καιρικές συνθήκες και την φυσική κατάσταση των πεζοπόρων)
Βλάστηση: Θαμνώδης βλάστηση (ως τα 1000μ), μικτό δάσος (ως τα 1500μ)
Πόσιμο νερό στη διαδρομή: Στη θέση Σταυρός  (780 μ)
Κατάσταση Εδάφους: μονοπάτι.
Δυσκολία διαδρομής: Α
Σήμανση: Καλή (πινακίδες , κόκκινα σημάδια)













Αναχώρηση στις 5.30 π.μ με φακό κεφαλής,μετά από σχολαστική τακτοποίηση σακιδίων. Βασική λεπτομέρεια η προμήθεια νερού (εκτός από την θέση Σταυρός δεν υπάρχουν πηγές στην διαδρομή ).

Από την κεντρική πύλη του Κυριακού, πήραμε το τσιμεντένιο ανηφορικό μονοπάτι με πολλά σκαλοπάτια, ενώ ΒΔ αφήσαμε το μονοπάτι που οδηγεί στη Μονή Αγίου Πάυλου. Σύντομα βγήκαμε από το μονοπάτι φθάνοντας στην βάση μεγάλης σάρας, την οποία αφήσαμε στα αριστερά μπαίνοντας στο δάσος, που  ανηφορίζει μονοπάτι κάνοντας πολλά ζικ-ζακ και καταλήγει  στον αυχένα της θέσης Σταυρός. Στη θέση αυτή, συναντάται  το μονοπάτι με κατεύθυνση τα  Κατουνάκια. 

Το μονοπάτι δύσκολο λόγω της μεγάλης ανηφοριάς, αλλά και του άγριου κακοτράχαλου τοπίου με τις χαράδρες,τα κράσπεδα των βράχων και τις κορφές.

 Διάρκεια  διαδρομής  2 ώρες.  Ξεκούραση μισής ώρας, πρωινό  και κυρίως  εφοδιασμό σε νερό ήταν αρκετά για συνέχεια  .

Ακολουθώντας στα αριστερά την πινακίδα για το εκκλησάκι της  Παναγίας, βρήκαμε σε λίγα μέτρα από το σημείο μας το μονοπάτι, για την ανάβαση στον Άθωνα. Ανηφορικό το μονοπάτι, σε δασώδη περιοχή και με θέα την θάλασσα .Μετά από 1 ½ ώρα διαδρομής, το δάσος αραιώνει, ενώ το μονοπάτι συνεχίζει στην κορυφή της ρεματιάς, φθάνοντας στο εκκλησάκι που βρίσκεται σε υψόμετρο 1500 μ.

Η διαδρομή εξίσου δύσκολη, ευτύχημα όμως ήταν η συννεφιά της ημέρας, αλλά και τα μεγάλα  διαστήματα μέσα σε  μονοπάτια υπό σκιά. Φθάσαμε στην Παναγία  στις 12.00 μ.μ.

Νερό βρίσκει κανείς στο πηγάδι(βρόχινο νερό) μέσα στο εκκλησάκι. Ο μεσημεριανός ύπνος στον ξενώνα μας ανακούφισε από την κούραση της διαδρομής και με νέες δυνάμεις ξεκινήσαμε το απόγευμα στις 17.00μ.μ για ανάβαση στην κορυφή.

Η διαδρομή ακολουθεί ανηφορικά μονοπάτια στην απότομη βραχώδη πλαγιά,είναι  εξαιρετικά δύσκολη με αρκετές τραβέρσες, κάνοντας πολλά  ζικ-ζακ, χρειάζεται μεγάλη προσοχή στα πατήματα λόγω του κακοτράχαλου, το οποίο χειροτέρευσε εξαιτίας  της ανάβασης μουλαριών, που μετέφεραν υλικά για την πρόοδο των έργων στην κορυφή (επέκταση του χώρου στο εκκλησάκι, αποθήκες ξενώνα), τα οποία δυστυχώς παραμένουν μέχρι  σήμερα ημιτελή. Το τοπίο αλπικό με λίγα διάσπαρτα ρόμπολα .Τελικά η ανάβαση στην κορυφή κράτησε περί 1 ½ -2 ώρες.

Η εικόνα μοναδική, προσωρινή ατυχία μας όμως όταν η  ομίχλη έντυσε την κορυφή γύρω στις 7 ώρα, με αποτέλεσμα  να χάσουμε την δύση του ήλιου .

Αποζημιωθήκαμε με τις επόμενες εικόνες, για όλες τις ώρες που μείναμε πάνω μέχρι το πρωί. Ήμασταν τόσο συνεπαρμένοι, που ξεχάσαμε την επιλογή του ξενώνα, στον οποίο μπορούσαν να φιλοξενηθούν 8 άτομα (υπήρχαν στρώματα και κουβέρτες). Μόνος συγκάτοικος ένας Ρώσος, υπέροχος άνθρωπος, ευγενικός προσκυνητής.

Το φαγητό μας με τις κονσέρβες, ήταν το καλύτερο πιάτο στο πιο πλούσιο εστιατόριο και οι  ξηροί καρποί  με  συνοδεία χαλβά  το καλύτερο επιδόρπιο.

 Προετοιμασία για  ύπνο στο πάτωμα μέσα στο εκκλησάκι, σε υπνόσακους



Θετικές εντυπώσεις  της 2ης μέρας

 Νερό υπάρχει στην αφετηρία της  διαδρομής  Σταυρός- εκκλησάκι της Παναγίας .

Στο εκκλησάκι της Παναγίας σε πηγάδι βρίσκεις νερό, ενώ μπορούν να φιλοξενηθούν περιφερειακά πολλά άτομα . Μέσα στο  ξενώνα  υπάρχουν περίπου 15 κρεβάτια με στρώματα.

Η κουζίνα είναι οργανωμένη για φιλοξενία πολλών προσκυνητών, όχι μόνο κατά την ημέρα της εορτής της, αρκεί να έχεις τα απαραίτητα εφόδια τροφίμων.Το κτίριο είναι καινούργιο προστατευμένο από κεραυνούς με δυνατότητα θέρμανσης από τζάκι σε δύσκολες καιρικές συνθήκες.

Μέσα στο πέτρινο κτίριο βρίσκεται το μικρό  εκκλησάκι .

 Αρνητική εντύπωση

  Η εικόνα του όγκου των σκουπιδιών στον Σταυρό, ιδιαίτερα στην ποτίστρα κοντά στην  αφετηρία της διαδρομής για το εκκλησάκι της Παναγίας.



3η μέρα



Κορυφή Αθωνα 2033)-Μονή Μεγίστης Λαύρας


Μήκος Διαδρομής: 17 χλμ
Χρόνος: 9-11 ώρες (ο χρόνος μεταβάλλεται ανάλογα με τις καιρικές συνθήκες και την φυσική κατάσταση των πεζοπόρων)
Βλάστηση: Θαμνώδης βλάστηση (ως τα 1000μ), μικτό δάσος (ως τα 1500μ)
Πόσιμο νερό στη διαδρομή: Ναι στα Κρύα Νερά
Κατάσταση Εδάφους: μονοπάτι.
Δυσκολία διαδρομής: Β
Σήμανση: Καλή (ταμπέλες , κόκκινα σημάδια)














Στις 5 π.μ , εγερτήριο για να μη χάσουμε την ανατολή του ήλιου και την δύση του φεγγαριού, ένα τέλειο συνδυασμό. Συναρπαστική  η εικόνα   του Άθωνα να σκιάζεται στα νερά της θάλασσας,σαν  πυραμίδα. Απέραντο γαλάζιο. Νομίζω ότι ο καθένας μας αποζημιώθηκε με την σειρά του, ξέχασε την εξαντλητική κούραση της ανάβασης και τον δρόμο της επιστροφής, που είχαμε να κάνουμε σε λίγη ώρα.

Φωτογραφίες, εξερεύνηση της κορυφής λόγω της ιδανικής  ορατότητας, ικανοποιητικό πρωινό και αναχώρηση της επιστροφής στις 6.30 π.μ .

Η κάθοδος αν και αναμενόμενη, αποδείχθηκε πιο σύντομη αλλά εξαιρετικά δύσκολη. Χρειάζεται πολύ μεγάλη προσοχή στα πατήματα για να αποφύγεις ένα στραβοπάτημα με δυσάρεστες συνέπειες σε βάρος των συνοδοιπόρων σου.  Σε 1 ½ ώρα είχαμε φθάσει στο  εκκλησάκι της Παναγίας, μικρή στάση για  πρωινό καφέ.

Στις 9 ώρα  το πρωί πήραμε το μονοπάτι που οδηγούσε μέχρι τον Σταυρό.Φροντίσαμε  να ανανεώσουμε την προμήθεια μας σε Νερό  για 3 ώρες διαδρομή μέχρι τα Κρύα Νερά( στάση μίας ώρας), πραγματική όαση στην πολύωρη διαδρομή μας. Είναι πραγματική απόλαυση, να πίνεις νερό τρεχούμενο από ρυάκι. Από εκεί  νέα προμήθεια για άλλες 3 ώρες θα μας  βοηθούσε να φθάσουμε στον προορισμό μας, στην Μεγίστη Λαύρα.

Βγάλαμε την υπόλοιπη διαδρομή περίπου σε 3 ώρες με ένα μπουκάλι  φρέσκο νερό ο καθένας, αλλαξιά και φωτογραφικό υλικό, λαμβάνοντας υπόψη ότι στην υπόλοιπη διαδρομή δεν θα βρούμε άλλη πηγή νερού( απαραίτητο εφόδιο πάντα ένα μικρό σακίδιο) .

Χαρακτηριστικό του μονοπατιού από Σταυρό μέχρι Μονή Μεγίστης Λαύρας, η βατή διαδρομή του, σχεδόν υπό σκιά ,ενώ στο τέλος του ένα παλιό καλντερίμι σε εξαιρετική κατάσταση που  οδηγούσε απευθείας στην Μονή μετά από μία μικρή παράκαμψη, λόγω καταπλάκωσης ενός κομματιού του από κορμούς δένδρων.

Η άφιξη μας στην Μονή της Μεγίστης Λαύρας στις 6 ώρα το απόγευμα,μας ανακούφισε, μετά από 11 ώρες περίπου πεζοπορίας .Οι συνοδοιπόροι μας Θωμάς και Γιώργος είχαν φθάσει πιο νωρίς, ακολουθώντας πρόγραμμα  επίσκεψης Μονών, με ενδιάμεση διανυκτέρευση στην Ι. Μ Διονυσίου.

Η υποδοχή των φίλων μας, ένα ζεστό μπάνιο , μόλις που προλάβαμε το φαγητό στην Τράπεζα και ο βραδινός περίπατος συντροφιά  με την πανσέληνο, ήταν η θαλπωρή  στην κούραση μας.

Το επόμενο πρωί αναχωρήσαμε με το μικρό λεωφορείο για τις Καρυές ( € 8 το εισιτήριο και στην συνέχεια στην Δάφνη (€4,5 το εισιτήριο)

Η επιστροφή μας στην Ουρανούπολη έγινε με το ferryboat, το οποίο έπιασε όλες τις μονές στην διαδρομή του (Ι. Μ Παντελεήμονος, Ι. Μ Ξενοφώντος, Ι. Μ Δοχειαρίου, Αρσανάς Ζωγράφου & Χιλανδαρίου). Το ταξίδι μας συντρόφευαν τα γλαροπούλια, όμορφες εικόνες στην θύμηση μας.


Απολογιστικά θα έλεγα ότι  η επιλογή  της διαδρομής, οι προμήθειες μας αλλά και το συνολικό πρόγραμμα κατανομής της, ήταν ιδανικό. Θεωρώ ότι πιθανή εξαίρεση, κατά την κάθοδο μας με κατεύθυνση την Μεγίστη Λαύρα, θα ήταν μία ενδιάμεση διανυκτέρευση στην Κερασιά. Η επιλογή προμήθειας των νερών, είναι προσωπική υπόθεση του καθένα. 

Υπογράμμιση Το Άγιο Όρος χαρακτηρίζεται για την πυκνή του βλάστηση από κουμαριές,  πουρνάρια, καστανιές ,οξιές  και δρυς, ενώ συναντάς έντονα τα ίχνη από αγριογούρουνα.

Είναι η δεύτερη φορά που επισκέπτομαι το Άγιο Όρος, η πρώτη ήταν πριν από 13 χρόνια περίπου.

Δασικές εργασίες, η κατασκευή δρόμων ή η αναπτυσσόμενη βλάστηση, μπορεί να μεταβάλουν τη διαδρομή ή την εικόνα που παρουσιάζει. Πινακίδες μπορεί να χαθούν ή νέες πινακίδες να τοποθετηθούν.

Η ανακαίνιση των περισσοτέρων Μονών, το άνοιγμα νέων δρόμων, τα μικρά και μεγάλα λεωφορεία, ελικοδρόμια, ίσως να  συνετέλεσαν στην αύξηση της επισκεψιμότητας, αλλά διεύρυναν πιθανόν  τις υποχρεώσεις τους η ακόμη και  τις δεσμεύσεις τους.

Θεωρώ ότι είναι απαραίτητο να προστατευτεί η μοναδικότητα του Αγίου Όρους,  διατηρώντας με κάθε τρόπο καθετί αυθεντικό που το χαρακτηρίζει .
  
Σημείωση
  
Αν επιθυμείτε να βρείτε πληροφορίες για μονοπάτια του Αγίου Όρους σας προτείνω την παρακάτω ηλεκτρονική δνση .

Οι Φίλοι του Αγίου Όρους - The Friends of Mount Athos


Ο πίνακας αυτός περιέχει τις νεώτερες πληροφορίες που διαθέτει η διεθνής οργάνωση «The Friends of Mount Athos -FoMA» (οι Φίλοι του Αγίου Όρους) σχετικά με την κατάσταση των μονοπατιών του Αγίου Όρους


Ανάβαση στην κορυφή του Άθωνα 31/7-3/8/2012







































1 σχόλιο:

  1. τέλειο οδοιπορικό με λεπτομερείς πληροφορίες και φωτογραφίες.. εύγε !

    ΑπάντησηΔιαγραφή